Εισαγωγή στην οικονομία βάσει πόρων

Όταν μιλάμε για πόρους, αναφερόμαστε σε οτιδήποτε έχει αξία, είτε αν βρίσκεται στη φύση, είτε αν είναι φτιαγμένο από τον άνθρωπο, είτε τους ίδιους τους ανθρώπους. Συμπεριλαμβάνουμε τα πάντα: ορυκτά, νερό, τροφή, εργαλεία και εξοπλισμό, γη, κτίρια, ανθρώπινη εργασία, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, υπολογιστές, ρομπότ, λογισμικό καθώς και όλα τα gadgets που φτιάχνουμε στη σημερινή κοινωνία.

Πώς θα πληρωνόμαστε για τη δουλειά μας; Πώς θα αποκτούμε πράγματα;

Δε θα υπάρχει χρήμα, ούτε χαρτονομίσματα, ούτε κέρματα, ούτε σε ηλεκτρονική μορφή. Δε θα υπάρχουν τράπεζες, χρηματιστήρια και επιχειρήσεις. Δε θα χρειάζεσαι χρήματα γιατί θα έχεις πρόσβαση σε ό,τι χρειάζεσαι χωρίς κόστος: τροφή, ένδυση, στέγαση, εκπαίδευση, μετακίνηση. Θα έχεις όλα τα μπιχλιμπίδια της σύγχρονης ζωής: τηλεοράσεις, τηλέφωνα, υπολογιστές, φωτογραφικές μηχανές κλπ. Όλοι οι πόροι και ό,τι φτιάχνεται από αυτούς είναι κοινή κληρονομιά όλων των ανθρώπων της Γης.

Χρειάζεται να καταλάβεις πως σε ένα νομισματικό σύστημα, δηλαδή σε ένα σύστημα όπου πρέπει να αγοράζεις τα πάντα, μπορείς να χρησιμοποιείς πόρους στο βαθμό που μπορείς να τους αντέξεις οικονομικά και να τους πληρώσεις. Οι πόροι είναι τεχνητά περιορισμένοι και καθίστανται σπάνιοι με τη χρησιμοποίηση του χρήματος ως μέσο ανταλλαγής. Σε μια οικονομία στην οποία δεν απαιτείται χρήμα για ανταλλαγή πόρων, όλοι οι τελευταίοι είναι σε αφθονία και διαθέσιμοι σε όλους.

Τι πρέπει να χάσουμε για να γίνει αυτό;

Πιθανότατα σκέφτεσαι τώρα: «Μήπως αυτό σημαίνει πως οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σε ανεπτυγμένες χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να χάσουν κάτι, ώστε όλοι να γίνουν το ίδιο φτωχοί;». Αν γίνει με έξυπνο τρόπο και με τη χρήση της τεχνολογίας, κανείς δε χρειάζεται να χάσει καμία άνεση ή τον τρόπο ζωής του. Μπορεί να διαλέξεις έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, αλλά αυτό θα είναι επιλογή σου επειδή θα έχεις πολύ περισσότερες εναλλακτικές. Τα πράγματα θα είναι έτσι, ώστε ο τρόπος ζωής ενός μέσου ατόμου σε ένα σύστημα σαν την οικονομία βάσει πόρων, θα ξεπεράσει πολύ γρήγορα σε ποιότητα, ακόμα κι αυτόν που ζει σήμερα η «πλούσια ελίτ».

Φαντάσου για λίγο έναν κόσμο, στον οποίο όλο το νερό στον πλανήτη είναι ιδιοκτησία κάποιων ανθρώπων. Αν θες να πιεις νερό, πρέπει να το αγοράσεις από κάποιον (κοντεύουμε να φτάσουμε σε τέτοιο σημείο στις μέρες μας). Αν κάποιος σε αυτόν τον κόσμο πρότεινε πως το νερό θα έπρεπε να μοιράζεται σε όλους, πως κανείς δε θα έπρεπε να πληρώνει κάποιον άλλο για το δικαίωμά του να πιει νερό από ένα ρέμα, αυτή η πρόταση δεν θα σου ακουγόταν και τόσο τρελή. Αυτό συμβαίνει γιατί έχεις το πλεονέκτημα να έχεις ζήσει σε έναν κόσμο, στον οποίο αγαθά σαν το νερό και τον αέρα είναι δωρεάν για όλους και έχεις απολαύσει την αφθονία τους. Είναι τόσο δύσκολο λοιπόν για εμάς να φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο όλοι οι πόροι είναι δωρεάν και διαθέσιμοι για όλη την ανθρωπότητα;

Έχεις ποτέ παρατηρήσει πως όταν η οικονομία πέφτει σε ύφεση, σταδιακά φτάνει σε ένα τέλμα, παρ’όλο που τίποτα δεν έχει αλλάξει; Τα ράφια των μαγαζιών είναι γεμάτα, οι εταιρείες είναι απασχολημένες παράγοντας πράγματα, ωστόσο οι άνθρωποι σταματούν να αγοράζουν. Με τη μείωση της ζήτησης για περισσότερα πράγματα, οι εταιρείες αρχίζουν να απολύουν εργαζόμενους, το οποίο οδηγεί σε μικρότερα φορολογικά έσοδα, περαιτέρω μείωση της ζήτησης και ούτω καθεξής. Έχουμε ένα φαύλο κύκλο μιας οικονομίας σε πτώση. Τι άλλαξε; Υπάρχουν στην αγορά όσα αγαθά υπήρχαν και πριν. Ο πλούτος του έθνους δεν μεταβλήθηκε εν μία νυκτί, ωστόσο ξαφνικά κανείς δεν έχει χρήματα να ξοδέψει και οι εταιρείες περνούν δύσκολες ώρες. Η αλήθεια είναι πως όλο αυτό δεν είναι αληθινό, αλλά προπέτασμα καπνού. Δεν υπάρχει έλλειψη προϊόντων και πόρων, ούτε αναγκών. Υπάρχει μόνο έλλειψη χρήματος και όπως είπαμε προηγουμένως το χρήμα δεν είναι αληθινό, αλλά τεχνητό.

Δεν σου έχει φανεί ποτέ παράξενο το γεγονός πως έχουμε ρεκόρ άδειων σπιτιών στην αγορά και παράλληλα ρεκόρ άστεγων οικογενειών; Δεν είναι περίεργο που τα καταστήματα δυσκολεύονται να βρουν πελάτες για να αγοράσουν την τροφή που πουλάνε, ενώ την ίδια στιγμή έχουμε ρεκόρ φτωχών οικογενειών και πεινασμένων παιδιών; Είναι τρόπος λειτουργίας μιας σύγχρονης κοινωνίας αυτός; Πρέπει να είναι πάντα έτσι τα πράγματα; Η απάντηση είναι ένα εκκωφαντικό ΟΧΙ! Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν άφθονοι πόροι διαθέσιμοι, απλώς είναι σε έλλειψη με τεχνητό τρόπο, ώστε να ελέγχονται μέσω του χρήματος.

Και όσον αφορά το περιβάλλον και την εξάντληση των πόρων;

Υπάρχει το ερώτημα κατά πόσο ένας πόρος είναι βιώσιμος, το οποίο προσδιορίζει τον ρυθμό με τον οποίο μπορεί να καταναλώνεται, χωρίς κάποια στιγμή να εξαντληθεί. Η χρήση μη-ανανεώσιμων πόρων σαν το πετρέλαιο πρέπει να ελαχιστοποιηθεί, διαφορετικά μπορεί να στερήσουμε μία πολύτιμη ύλη από τις μελλοντικές γενιές. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που δεν περιλαμβάνουν το να βγάζουμε πετρέλαιο από το έδαφος, όμως η ανάγκη για κέρδος και η ανθρώπινη απληστία εμποδίζουν την πλήρη ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών. Αν δεν υπήρχε ο παράγοντας του κέρδους, η εξέλιξη των εναλλακτικών πηγών ενέργειας θα προχωρούσε ραγδαία, αντικαθιστώντας το πετρέλαιο πιθανόν εντός μιας δεκαετίας. Επιπλέον, μην σε πιάνει ανησυχία πως οι χώρες που παράγουν πετρέλαιο θα χρεοκοπούσαν. Όντας μέλη μιας παγκόσμιας οικονομίας βάσει πόρων, θα απολάμβαναν έναν τρόπο ζωής που δε θα μπορούσε να εξασφαλιστεί, ούτε με το χρήματα όλου αυτού του πετρελαίου.

Αν αναλύσεις τι χρειάζεται για να αποκτήσουμε κάτι, είτε ορυκτά από το έδαφος είτε μια λαξευτή κολόνα από ένα κομμάτι μάρμαρο ή τον βαρύ εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για να ανοιχτεί μια διώρυγα, συνειδητοποιείς πως όλα τελικά έχουν να κάνουν με μονάδες εργασίας που δαπανώνται για να παραχθεί συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να υπολογίσουμε την ενέργεια που καταναλώνεται για να πραγματοποιηθεί αυτή η δουλειά. Αν είχαμε απεριόριστη προμήθεια ενέργειας και δεν είχαμε την ανάγκη για μεγαλύτερα κέρδη σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας, θα μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση σε απεριόριστους πόρους, αρκεί αυτοί οι πόροι να υπάρχουν κάπου σε φυσική μορφή.

Υπάρχουν τεράστια αποθέματα πόρων. Ο φλοιός της Γης και οι ωκεανοί περιέχουν τρισεκατομμύρια φορές τους ορυκτούς πόρους που έχει χρησιμοποιήσει το ανθρώπινο είδος από την εποχή που κατέβηκε από τα δέντρα. Επιπλέον, πριν καταναλώσουμε όλους τους πόρους της Γης, υπάρχει μια ισομεγέθης ή ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα πόρων που μας περιμένει στα εκατομμύρια των αστεροειδών και στα φεγγάρια του ηλιακού μας συστήματος. Δεν υπάρχει λόγος να ξεζουμίσουμε εντελώς τη Γη.

Πώς θα αποκτήσουμε απεριόριστη ποσότητα ενέργειας;

Ο κόσμος μας είναι ενεργειακά φτωχός αυτή τη στιγμή και αυτό συμβαίνει επειδή η ανεπάρκεια αυτή είναι προσχεδιασμένη. Όσοι κατασκευάζουν ενεργειακές πηγές, ηλιακή, αιολική, κυματική, γεωθερμική ή πυρηνική, πρέπει να ανταγωνιστούν την πιο φθηνή πηγή ενέργειας –που συνήθως είναι το πετρέλαιο ή ο άνθρακας – προκειμένου να βγάλουν κέρδος. Σε μια οικονομία βασισμένη στο χρήμα, εάν το κόστος απόκτησης ενέργειας είναι μεγαλύτερο από τον φθηνότερο πόρο, τότε είναι μάλλον αδύνατο να χρηματοδοτηθεί για ανάπτυξη. Δείτε απλώς τι έγινε το 2011 με την εταιρεία Solyndra που παρήγαγε ηλιακές κυψέλες. Δεν ήταν δυνατόν να ανταγωνιστεί τις αντίστοιχες, χρηματοδοτούμενες από το κράτος κινεζικές εταιρείες.

Σε μια οικονομία βάσει πόρων, δεν παίζει ρόλο η ενέργεια χαμηλότερου κόστους. Αν κάποια ενεργειακή πηγή παράγει περισσότερη ενέργεια από αυτή που χρειάστηκε για να κατασκευαστεί, αφού λάβουμε υπόψιν όλους τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, θα έχει καθαρό θετικό αντίκτυπο στον παγκόσμιο εφοδιασμό με ενέργεια. Υπάρχουν τεράστιες, ανεκμετάλλευτες ακόμα, δυνατότητες παραγωγής ενέργειας από τον ήλιο, τον αέρα, τη γεωθερμία και τα κύματα. Έχουμε αρκετή ανανεώσιμη ενέργεια για τις ανάγκες του πολιτισμού μας για πολλές χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι η ενέργεια ανεπαρκής, έχουμε ένα κοντόφθαλμο νομισματικό σύστημα που εμποδίζει την εκμετάλλευσή της.

Πώς θα διανέμονται τα πράγματα στους ανθρώπους; Πώς θα γίνεται αυτό με δίκαιο τρόπο;

Εντάξει λοιπόν, υπάρχει όλη αυτή η ενέργεια και μαζί με αυτή απεριόριστοι πόροι. Πώς λοιπόν μπορούμε να διασφαλίσουμε μια δίκαιη και έντιμη διανομή στους ανθρώπους και να αποφύγουμε τις σημερινές καταχρήσεις, όπου κάποιοι προσπαθούν να έχουν το μονοπώλιο πάνω σε έναν πόρο ώστε να αποκτήσουν δύναμη; Ποιος κάνει κουμάντο; Ποιος αποφασίζει τι και πόσο θα πάρει ο καθένας; Πώς θα εμποδίσουμε τη διαφθορά; Η απάντηση μπορεί να σε σοκάρει αρχικά, οπότε αφιέρωσε λίγο χρόνο πριν αγανακτήσεις. Κανείς δε θα κάνει κουμάντο, υπολογιστές θα ελέγχουν τα πάντα. Δε θα υπάρχει κεντρική κυβέρνηση να παίρνει αποφάσεις. Δε θα υπάρχει αρχηγός. Θα ξεμπερδέψουμε με τα πολιτικά γραφεία.

Στα πρώτα στάδια, πριν η πλήρης αυτοματοποίηση μέσω υπολογιστών είναι διαθέσιμη, μπορεί να έχουμε επαγγελματίες και επιστήμονες που ειδικεύονται σε συγκεκριμένους τομείς για να βοηθήσουν να οργανώσουμε και να συντονίσουμε τα πράγματα. Οι διαχειριστές θα μπορούν να δουλεύουν λίγες ώρες τη μέρα. Επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος αυτής της εργασίας θα μπορεί να γίνεται και από το σπίτι. Κατά τη μετάβαση, οι διαχειριστές των πόρων δε θα μπορούν να αποκομίσουν προσωπικό όφελος από τη δουλειά τους γιατί δε θα μπορούν να συσσωρεύσουν περιουσιακά στοιχεία, όπως πιθανώς θα έκαναν σε μια νομισματική κοινωνία. Δε θα μπορούν να έχουν μεγαλύτερη προσβασιμότητα σε έναν πόρο από όση θα μπορεί να έχει οποιοσδήποτε άλλος. Έτσι εξαφανίζουμε το κίνητρο της διαφθοράς. Αν ένας διαχειριστής είναι ακατάλληλος, είναι εύκολο να βρεθεί αντικαταστάτης.

Η ανάγκη είναι αυτή που θα καθορίζει τη διανομή των πόρων. Η ανάπτυξη της αυτοματοποίησης ώστε να αντικατασταθούν οι διαχειριστές και άλλες θέσεις όπου χρειάζεται ανθρώπινη εργασία, θα είναι επείγουσα προτεραιότητα. Ξέχνα αυτά που έχεις δει σε ταινίες όπως «Ο Εξολοθρευτής». Οι υπολογιστές δεν είναι ταγμένοι στο να καταστρέψουν την ανθρωπότητα. Αυτά είναι φαντασιώσεις για να πωλούνται εισιτήρια στο σινεμά. Ένας υπολογιστής, ο οποίος δε θα έχει αισθήματα και καμία άλλη επιθυμία εκτός από το να υπηρετεί την ανθρωπότητα, θα ελέγχει τους πόρους. Η τεχνολογία θα είναι φιλική προς όλους τους ανθρώπους και θα δημιουργήσει έναν κόσμο με σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες.

Υπολογιστές θα μετρούν, θα εντοπίζουν όλους τους πόρους του πλανήτη και θα σχεδιάζουν τη μεταφορά και κατασκευή όλων των αγαθών, συμπεριλαμβανομένης της τροφής, του ρουχισμού, των κτιρίων και άλλων υποδομών. Δεδομένου πως υπάρχουν υπεραρκετοί πόροι για να καλυφθούν οι ανάγκες, δεν υπάρχει λόγος να επιβληθούν περιορισμοί, εκτός αν κάποιοι πόροι είναι μη-ανανεώσιμοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι υπολογιστές θα βρίσκουν τρόπους ώστε να μην καταναλώνεται αυτός ο πόρος ή να αντικαθίσταται από έναν ανανεώσιμο. Για παράδειγμα, αυτοκίνητα και φορτηγά που χρησιμοποιούν βενζίνη θα είναι πια ξεπερασμένα και θα αντικατασταθούν όλα από ηλεκτρικά ή υβριδικά, τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούν ανανεώσιμα καύσιμα για εκτενές χρονικό διάστημα. Όλες οι σημερινές χρήσεις του πετρελαίου θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από ανανεώσιμες πηγές και πιο υγιείς εναλλακτικές. Αυτό που λείπει, είναι η προσπάθεια, ώστε κάτι τέτοιο να γίνει πραγματικότητα.

Όσο αφορά τη δουλειά, τι θα κάνουν οι άνθρωποι;

Μια τόσο σημαντική αλλαγή όσο αυτή που προτείνεται από την οικονομία βάσει πόρων, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί εν μία νυκτί χωρίς κάποιου είδους σοβαρή κατάρρευση της κοινωνίας ή επανάσταση από τους ανθρώπους. Όλοι ελπίζουμε να αποφευχθούν και τα δύο αυτά σενάρια, γιατί θα υπάρξει μεγάλη δυστυχία. Αν μπορέσουμε να πετύχουμε μία ειρηνική μετάβαση με την πάροδο του χρόνου σε μια οικονομία βάσει πόρων, τότε θα υπάρξει μια περίοδος όπου θα είναι ακόμα απαραίτητο οι άνθρωποι να δουλεύουν μέχρι να αυτοματοποιηθούν οι δουλειές τους. Μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε για το πώς ακριβώς θα μπορούσε να συγχρονιστεί όλο αυτό, καθώς θα μπορούσε να γίνει με πολλούς τρόπους. Ένας τρόπος θα μπορούσε να είναι να ζητηθεί από ανθρώπους με απαραίτητες ικανότητες να αφιερώσουν εθελοντικά τον χρόνο τους. Από τη στιγμή που οι ανάγκες τους ικανοποιούνται, οι περισσότεροι άνθρωποι θα θέλουν να νιώσουν το αίσθημα της ικανοποίησης του ότι κατάφεραν να πετύχουν κάτι. Τι θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να βοηθήσεις να μεταβεί η ανθρωπότητα σε έναν πολιτισμό που θα μπορούσε να διαρκέσει χιλιετηρίδες, ενώ ταυτόχρονα θα διατηρήσει τη Γη ως κατοικήσιμο περιβάλλον;

Καθώς η αυτοματοποίηση θα αντικαθιστά την ανάγκη για ανθρώπινη εργασία, οι ώρες δουλειάς θα μειώνονται, ωσότου δε θα υπάρχει ανάγκη για καθόλου εργασία. Η αυτοματοποίηση των εργασιών θα γίνει με γρήγορο ρυθμό, γιατί δε θα υπάρχουν οικονομικοί περιορισμοί να περιορίζουν την εξέλιξη, ούτε αρνητικός αντίκτυπος στην κοινωνία με την απώλεια θέσεων εργασίας. Η τεχνολογία θα είναι φιλική προς εμάς και η εξάλειψη της δουλειάς μέσω της τεχνολογίας ένα όφελος για την κοινωνία. Όλοι θα ωφελούνται από την τεχνολογία, όχι μόνο οι μέτοχοι, όπως βλέπουμε σήμερα.

Όταν δε θα είναι πλέον απαραίτητο όλοι μας να υπολογιζόμαστε ως ανθρώπινο δυναμικό, θα είμαστε ελεύθεροι να αφιερώσουμε τον χρόνο μας σε όποιον τομέα μας ενδιαφέρει. Φαίνεται απίθανο να έχουμε ένα κόσμο όπου όλοι θα κάθονται στον καναπέ, απλώς θα τρώνε και θα παχαίνουν. Ή μάλλον είμαι σίγουρος πως θα υπάρχουν και λίγοι τέτοιοι, ειδικότερα η πρώτη γενιά που μεγάλωσε σε έναν κόσμο με περιορισμένους πόρους. Οι άνθρωποι θα χρειαστεί να προσαρμοστούν στην ιδέα της αφθονία. Είναι περίεργο ωστόσο, το ότι οι άνθρωποι που έχουν την τύχη να συνταξιοδοτούνται νωρίς, δεν περνούν τις μέρες τους στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση, αλλά βρίσκουν άλλους τρόπους να διανθίζουν τη ζωή τους. Επιστρέφουν στο σχολείο, ασχολούνται με την έρευνα ή με την εκκλησία τους, μαθαίνουν να παίζουν μουσική, επισκέπτονται τη φύση ή κάνουν ταξίδια. Η απόφαση είναι δική σας. Είναι δική σας η ζωή, να τη ζήσετε όπως επιθυμείτε.

Τι θα γίνει με τις μετακινήσεις, θα εξακολουθούμε να έχουμε αυτοκίνητα, λεωφορεία, τρένα και αεροπλάνα;

Η απλοποιημένη απάντηση στην παραπάνω ερώτηση είναι πως στην αρχή, ναι. Ωστόσο, θα υπάρξει μεγάλη ώθηση στο να μετασχηματιστούν όλες οι μετακινήσεις σε άλλες μορφές, πιο αποτελεσματικές και «καθαρές». Για παράδειγμα, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα αντικαταστήσουν τα βενζινοκίνητα.

Ένα σενάριο θα ήταν οι πόλεις του μέλλοντος να παρέχουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα με ενσωματωμένα συστήματα αυτόματης πλοήγησης. Αυτή η τεχνολογία υπάρχει ήδη σήμερα.

Τα αυτόνομα αυτοκίνητα του μέλλοντος είναι εδώ.

Θα μπορούσες να έχεις ένα μπρελόκ σαν αυτό που έχεις σήμερα για να ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου σου, απλώς αυτό το μπρελόκ όταν το πατάς θα καλεί ένα αυτοκίνητο που θα σε περιμένει έξω από το σπίτι σου. Ένα από τα πολλά αυτόνομα αυτοκίνητα της πόλης, θα σε γυρίζει μετά στο σπίτι σου. Θα μπαίνεις στο όχημα και θα του λες πού να σε πάει και το αυτόνομο αυτοκίνητο θα το κάνει. Αφού θα σε γυρίζει, θα επιστρέφει στον δημοτικό χώρο στάθμευσης και θα αναμένει την επόμενη εντολή παραλαβής. Είναι ένα αυτοματοποιημένο κατά παραγγελία ταξί, χωρίς οδηγό ή ταξίμετρο. Δεν θα χρειάζεται να παράγονται τόσα πολλά αυτοκίνητα, όσα έχουμε σήμερα. Μόνο όσα χρειάζονται για να εξυπηρετήσουν όσους πρέπει να μετακινηθούν από το ένα σημείο στο άλλο. Όταν δεν θα μεταφέρουν ανθρώπους, τα αυτόνομα αυτοκίνητα θα μπορούν να μεταφέρουν αγαθά από το ένα μέρος στο άλλο. Όταν χρησιμοποιείς ένα αντικείμενο στην κουζίνα, θα σκανάρεις τον κωδικό του. Αυτόματα, το ίδιο αντικείμενο θα προγραμματίζεται να παραδοθεί στο σπίτι σου την επόμενη μέρα με ένα αυτόνομο αυτοκίνητο, όπως γίνεται σήμερα με το ταχυδρομείο ή τις παραλαβές κούριερ. Τα ράφια της κουζίνας σου δεν θα είναι ποτέ άδεια.

Όσον αφορά τις μεγαλύτερες αποστάσεις, θα είναι διαθέσιμες και άλλες επιλογές. Τα ηλεκτρικά τρένα είναι τα πιο αποτελεσματικά και έχουν το μικρότερο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Θα μπορούσαν ακόμα και να κινούνται υπόγεια, ώστε να μην διαταράσσουν το περιβάλλον ανάμεσα στις πόλεις. Τρένα υψηλών ταχυτήτων θα κατασκευαστούν για ηπειρωτικά ταξίδια και μετακινήσεις. Τέλος, τα διηπειρωτικά ταξίδια που τώρα γίνονται με αεροπλάνα, θα μπορούν να αντικατασταθούν με υπερ-γρήγορα τρένα μαγνητικής αιώρησης που θα ταξιδεύουν σε τούνελ και θα ξεπερνάνε τα 1.600 χιλιόμετρα την ώρα.

Και σχετικά με το φαγητό; Μου αρέσει να τρώω.

Η τροφή, όπως κάθε άλλος πόρος, δε θα κοστίζει τίποτα. Πολλά πράγματα θα βοηθούν στο να εξασφαλίζουμε επαρκή ποσότητα φαγητού για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Κανείς δε θα πεινά σε αυτό το σύστημα. Πολλά τρόφιμα θα καλλιεργούνται σε υδροπονικά ή αεροπονικά θερμοκήπια όλο το χρόνο, σε κάθε κλίμα. Έτσι θα αυξηθεί η απόδοση ανά στρέμμα κατά 100% – 500% και θα καταναλώνεται 70% – 80% λιγότερο νερό. Θα χρειάζονται επίσης πολύ λιγότερα εντομοκτόνα, αφού δε θα χρησιμοποιείται χώμα και επίσης θα μειωθεί δραστικά η αναγκαία ποσότητα λιπασμάτων. Αυτό σημαίνει επίσης πως περισσότερη τροφή μπορεί να καλλιεργηθεί σε τοπικό επίπεδο, μειώνοντας έτσι την ενέργεια που καταναλώνεται, χρονικές καθυστερήσεις, και φύρα που προκαλείται από τη μεταφορά. Άλλα τρόφιμα τα οποία δεν είναι εύκολο να καλλιεργηθούν σε θερμοκήπιο, θα ελέγχονται και θα συντονίζονται από το σύστημα που ελέγχει τους πόρους.

Το κρέας θα εξακολουθήσει να είναι διαθέσιμο, ωστόσο να περιμένετε μια μεταστροφή προς το συνθετικό κρέας, το οποίο παράγεται χωρίς να χρειάζεται η θανάτωση κάποιου ζώου. Στην πραγματικότητα, είναι όπως αυτό που ήδη γνωρίζουμε, μιας και παράγεται από αληθινά ζωικά κύτταρα. Η μόνη διαφορά έγκειται στο ότι κανένα ζώο δε χρειάζεται να υποφέρει και να πεθάνει για να μας το παρέχει και η θρεπτική του αξία, η γεύση και τα λιπαρά θα μπορούν να ελέγχονται καλύτερα.

Ο πολιτισμός που ζούμε μας έχει κάνει να ψάχνουμε τη γρήγορη τροφή, γιατί δεν έχουμε το χρόνο να μαγειρέψουμε. Θα μας πάρει χρόνο να προσαρμοστούμε, αλλά με περισσότερο ελεύθερο χρόνο διαθέσιμο, οι σημερινές τροφές fast food θα δώσουν τόπο σε ποιοτικά ανώτερες που είναι πιο θρεπτικές. Επιπλέον, όταν οι λομπίστες του φαγητού αποχωρήσουν από την Ουάσινγκτον και η διαφήμιση είναι πια απαρχαιωμένη, τότε ίσως να μπορούμε να φέρουμε πάλι υγιεινές τροφές στα σχολεία για τα παιδιά μας. Δεν υπάρχει καλύτερο δώρο για τα παιδιά μας από αυτό, σε συνδυασμό με το να αφιερώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο να ακολουθούμε γενικότερα έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής από ό,τι σήμερα. Περισσότερη λοιπόν και πιο υγιεινή ζωή.

Και τι θα γίνει με τη δημιουργικότητα και την ιδιαίτερη φύση του καθενός; Θα αναγκαστούμε να είμαστε όλοι το ίδιο;

Όχι. Στην πραγματικότητα, θα μπορεί κανείς να εκφράσει τον εαυτό του πολύ περισσότερο από ό,τι σήμερα. Είναι αλήθεια πως δεν θα υπάρχουν 27 εκδόσεις του ίδιου προϊόντος από διάφορες ανταγωνιζόμενες εταιρείες. Ωστόσο, με το να φέρουμε την παραγωγή πιο κοντά στην πηγή της κατανάλωσης, έτσι όπως περιμένουμε να γίνει με την τεχνολογία της τρισδιάστατης εκτύπωσης τα επόμενα χρόνια, οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να διαμορφώνουν την παραγγελία τους με χιλιάδες διαφορετικούς τρόπους. Για ρούχα πχ, θα μπορείς να επιλέξεις από χιλιάδες διαφορετικά στυλ και χρώματα και όχι μόνο από αυτά που παράχθηκαν μαζικά από σκλάβους σε «κάτεργα» πριν από έξι μήνες.

Στα σχολεία μας, αντί να κατηχούμε τα νέα παιδιά να βρουν μια δουλειά και να δουλεύουν για ένα μισθό σαν σκλάβοι, μπορούμε να τα διδάξουμε έτσι ώστε να αποκτήσουν ικανότητες για αναλυτική και σκέψη χωρίς περιορισμούς. Η παπαγαλία θα αντικατασταθεί με πρακτική, εξερεύνηση και πειραματισμό. Κάθε παιδί θα έχει την ευκαιρία και θα ενθαρρύνεται να γίνει ένας Αϊνστάιν ή ένας Έντισον. Οι δυνατότητες που έχουμε μέσα μας θα βρουν χώρο για να αναπτυχθούν.

Τι θα γίνει με την περίθαλψη και την ιατρική;

Όπως και με όλα τα υπόλοιπα, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα είναι δωρεάν. Ειδικοί για την υγεία θα δουλεύουν με κίνητρό τους, όχι τον πλουτισμό, αλλά την επιθυμία να κάνουν κάτι σημαντικό στη ζωή τους, να κάνουν τη διαφορά. Χωρίς το χρήμα και οικονομικούς περιορισμούς, θα έχουμε την καλύτερη, τεχνολογικά εφικτή περίθαλψη. Οι αποφάσεις θα βασίζονται αποκλειστικά πάνω σε ό,τι θα έχει καλύτερο αποτέλεσμα στη θεραπεία του ασθενή και όχι σε αυτό που θα οδηγήσει στο μεγαλύτερο κέρδος για μια εταιρεία.

Αυτή τη στιγμή η φαρμακοβιομηχανία μας είναι λειψή. Με βάση τον τρόπο που λειτουργεί το σημερινό κοινωνικοοικονομικό μοντέλο θα ήταν λογικό να υποθέσουμε πως μπορεί να υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία, παρότι μπορεί να είναι λειτουργικά, δεν κυκλοφόρησαν λόγω του ότι δε θα ήταν επικερδή προϊόντα. Αυτό συνήθως μεταφράζεται σε προσπάθεια προσαρμογής της διαδικασίας παραγωγής του φαρμάκου ώστε να είναι πιο οικονομικά αποδοτικό.

Φανταστείτε τώρα έναν κόσμο όπου δεν θα υπάρχουν οικονομικοί περιορισμοί για τέτοιες έρευνες. Ένας κόσμος στον οποίο η προσπάθεια που γίνεται για μια έρευνα εξαρτάται μόνο από την προοπτική να βελτιωθεί η καθημερινότητα μας και όχι από μία αναφορά για χαμένα κέρδη. Φανταστείτε ένα κόσμο όπου η ιατρική επιστήμη αρχίζει να εστιάζει στο πώς θα μας κρατά υγιείς, αντί να προσπαθεί να μας θεραπεύσει αφού αρρωστήσουμε. Φανταστείτε ένα νέο κόσμο με απεριόριστες δυνατότητες.

Περίληψη

Υπάρχουν πολλά περισσότερα που αφορούν την οικονομία βάσει πόρων και δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν σε αυτό το σύντομο άρθρο. Η έκταση αυτών των ιδεών για τις οποίες μιλήσαμε είναι τεράστια και πολλές από αυτές πρέπει να εξελιχθούν περισσότερο, να ελεγχθούν και να αποτιμηθούν πριν περάσουν σε εφαρμογή. Για κάθε λεπτομέρεια υπάρχουν 100 ερωτήματα ακόμα που πρέπει να απαντηθούν. Πολλά από αυτά δε μπορούν να λάβουν απάντηση πριν αρχίσουν να ξεδιπλώνονται τα γεγονότα. Μέχρι τότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προετοιμαζόμαστε και να ενημερώνουμε τους ανθρώπους για τις δυνατότητες. Υπάρχει μπροστά μας πολύ σκληρή δουλειά που πρέπει να γίνει.

Η επιβράβευση θα αξίζει τον κόπο: να φτιάξουμε μια υγιή, ζωντανή κοινωνία και έναν τρόπο ζωής που θα ζήλευε ακόμα και η σημερινή τάξη των εκατομμυριούχων. Οι άφθονοι πόροι θα μοιράζονται δίκαια σε όλη την ανθρωπότητα. Επιπλέον, θα δώσουμε τέλος στους πολέμους, στη φτώχεια, στον ανθρώπινο πόνο και στα περισσότερα εγκλήματα. Το να ζει κανείς στον πλανήτη Γη θα είναι μια πραγματικά ευχάριστη εμπειρία.

Σας ενθαρρύνω να ασχοληθείτε με την οικονομία βάσει πόρων και να μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε. Αν σας συγκινήσουν όσα μάθετε, όπως εμένα, διάφορα project ανά τον κόσμο (TROM, The Venus Project, The Zeitgeist Movement) αναζητούν εθελοντές για διάφορες εργασίες και σας προτείνω να κάνετε αίτηση για να προσφέρετε τον χρόνο σας και να βοηθήσετε να πραγματοποιηθούν οι ιδέες που συζητήσαμε εδώ.

Αρχικό κείμενο

Μετάφραση στην ελληνική γλώσσα: Αλέξανδρος Μαντάς
Επιμέλεια τελικού κειμένου: Πολιτισμός Τύπου 1

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

  • Ας με συγχωρέσει ο συγγραφέας για το σχόλιο μου, αλλα ουσιαστικά το κείμενο περιγράφει την μεταβαση της ανθρωπότητας στον κομμουνισμό.
    Το σύστημα που περιγράφεται στο κειμενο, καθως κ ο τροπος μεταβασης σε αυτο εχει αναλυθει εδω κ 2 αιώνες απο τον μαρξ, μελετήστε εργα οπως το "Κεφάλαιο", οι απαντησεις βρισκονται εκει

    • Μιας και απευθύνεστε στον συγγραφέα του κειμένου, θα προτιμούσα να απαντήσει ο ίδιος. Του έστειλα μετάφραση και περιμένω. Ευχαριστώ για το σχόλιο, θα επανέλθω.

    • Ορίστε η απάντησή του (με την οποία χρειάζομαι μελέτη πριν πω
      πως συμφωνώ πλήρως) στην αγγλική γλώσσα και μια πρόχειρη
      μετάφραση που έκανα:

      There is only one real similarity between Marxist communism
      and an RBE; that of community property. Marx never envisioned
      the elimination of human labor. Labor played a big part in
      his theories. Marx also did not discuss the elimination of
      trade and currency altogether. So, if you were to compare
      Capitalism, Communism and RBE side by side, Capitalism
      is probably more similar to Marxist communism than
      the RBE is to either.

      Υπάρχει μόνο μία πραγματική ομοιότητα μεταξύ του
      κομμουνισμού του Μαρξ και της οικονομίας βάσει πόρων. Η εργασία
      είχε μεγάλο μέρος στις θεωρίες του. Ο Μαρξ επίσης δεν
      συζητούσε την εξάλειψη του εμπορίου και του χρήματος συνολικά.
      Αν έπρεπε λοιπόν να συγκρίνουμε τον καπιταλισμό, τον κομμουνισμό
      και την οικονομία βάσει πόρων, θα διαπιστώναμε πως ο καπιταλισμός
      έχει περισσότερα κοινά με τον κομμουνισμό του Μαρξ, παρά η οικονομία
      βάσει πόρων με τα άλλα δύο.

  • Καλημερα κ παλι, ο συγγραφεας δυστυχως δεν εχει γνωση διαλεκτικης μαρξιστιστης θεωριας κ πιθανοτατα η απαντηση του βασιζεταισε τετριμμενες αποψεις βαθεια εμπεδομενες στο υποσυνείδητο πολλων απο εμας, ως αποτελεσμα πλυσης εγκεφαλου της σημερινης υπαρχουσας δομης της κοινωνιας.
    Κανω copy-paste απο wikipedia τα οποια φυσικα ειναι ελαχιστα μπροστα στον διαθεσιμο ογκο βιβλιογραφιας, αλλα ενδεχομενως να ειναι ενα καλο σημειο εναρξης για πολλους απο εμας (φυσικα ουτε εγω προσωπικα εχω μελετησει τα παντα γυρω απο τον κομμουνισμό).
    Παρακαλω καντε ενα κοπο κ αποστείλετε του τα, αν μη τι αλλο για να γνωριζει οτι οσα πρεσβευει εχουν ηδη αναλυθει με πολυ μεγαλυτερη λεπτομερεια οσον αφορα την πρακτικη εφαρμογη του μελλοντικου συτηματος απο οτι ο ιδιος εχει δωσει:

  • Communist society
    This article is about the hypothetical stage of socioeconomic development. For the economic systems of the former Soviet and Eastern bloc Communist states, see Soviet-type economic planning.
    In Marxist thought, communist society or communist system is the type of society and economic system postulated to emerge from technological advances in the productive forces, representing the ultimate goal of the political ideology of Communism. A communist society is characterized by common ownership of the means of production with free access[1][2] to the articles of consumption and is classless and stateless,[3] implying the end of the exploitation of labor.

    Communism is a specific stage of socioeconomic development predicated upon a superabundance of material wealth, which is postulated to arise from advances in production technology and corresponding changes in the social relations of production. This would allow for distribution based on need and social relations based on freely-associated individuals.[4][5]

    The term "communist society" should be distinguished from the Western concept of the "communist state", the latter referring to a state ruled by a party which professes a variation of Marxism–Leninism.[6][7]

  • Economic aspects Edit

    A communist economic system would be characterized by advanced productive technology that enables material abundance, which in turn would enable the free distribution of most or all economic output and the holding of the means of producing this output in common. In this respect communism is differentiated from socialism, which, out of economic necessity, restricts access to articles of consumption and services based on one's contribution.[8]

    In further contrast to previous economic systems, communism would be characterized by the holding of natural resources and the means of production in common as opposed to them being privately owned (as in the case of capitalism) or owned by public or cooperative organizations that similarly restricts their access (as in the case of socialism). In this sense, communism involves the "negation of property" insofar as there would be little economic rationale for exclusive control over production assets in an environment of material abundance.[9]

    The fully developed communist economic system is postulated to develop from a preceding socialist system. Marx held the view that socialism—a system based on social ownership of the means of production—would enable progress toward the development of fully developed communism by further advancing productive technology. Under socialism, with its increasing levels of automation, an increasing proportion of goods would be distributed freely.[10]

  • Social aspects Edit

    Individuality, freedom, and creativity Edit
    "In fact, the realm of freedom actually begins only where labor which is determined by necessity and mundane considerations ceases; thus in the very nature of things it lies beyond the sphere of actual material production."

    — Capital, Volume III, 1894[11]
    A communist society would free individuals from long working hours by first automating production to an extent that the average length of the working day is reduced[12] and second by eliminating the exploitation inherent in the division between workers and owners. A communist system would thus free individuals from alienation in the sense of having one's life structured around survival (making a wage or salary in a capitalist system), which Marx referred to as a transition from the "realm of necessity" to the "realm of freedom." As a result, a communist society is envisioned as being composed of an intellectually-inclined population with both the time and resources to pursue its creative hobbies and genuine interests, and to contribute to creative social wealth in this manner. Karl Marx considered "true richness" to be the amount of time one has at his or her disposal to pursue one's creative passions.[13][14] Marx's notion of communism is in this way radically individualistic.[15]

    Marx's concept of the "realm of freedom" goes hand-in-hand with Marx's idea of the ending of the division of labor, which would not be required in a society with highly automated production and limited work roles.

    In a communist society, economic necessity and relations would cease to determine cultural and social relations. As scarcity is eliminated,[9] alienated labor would cease and people would be free to pursue their individual goals.[16]

  • Politics, law, and governance Edit
    Marx and Engels maintained that a communist society would have no need for the state as it exists in contemporary capitalist society. The capitalist state mainly exists to enforce hierarchical economic relations, to enforce the exclusive control of property, and to regulate capitalistic economic activities—all of which would be non-applicable to a communist system.[9][16]

    Engels noted that in a socialist system the primary function of public institutions will shift from being about the creation of laws and the control of people into a technical role as an administrator of technical production processes, with a decrease in the scope of traditional politics as scientific administration overtakes the role of political decision-making.[17] Communist society is characterized by democratic processes, not merely in the sense of electoral democracy, but in the broader sense of open and collaborative social and workplace environments.[9]

    Marx never clearly specified whether or not he thought a communist society would be just; other thinkers have speculated that he thought communism would transcend justice and create society without conflicts, thus, without the needs for rules of justice.[18]

  • Transitional stages Edit
    Marx also wrote that between capitalist and communist society, there would be a transitory period known as the dictatorship of the proletariat.[9] During this preceding phase of societal development, capitalist economic relationships would gradually be abolished and replaced with socialism. Natural resources would become public property, while all manufacturing centers and workplaces would become socially owned and democratically managed. Production would be organized by scientific assessment and planning, thus eliminating what Marx called the "anarchy in production". The development of the productive forces would lead to the marginalization of human labor to the highest possible extent, to be gradually replaced by automated labor.

  • Οι απαντησεις του οι οποιες ειναι εξόφθαλμα λαθος:

    1) "Marx never envisioned
    the elimination of human labor."

    -A communist society is characterized by common ownership of the means of production with free access[1][2] to the articles of consumption and is classless and stateless,[3] implying the end of the exploitation of labor.

    2) "Marx also did not discuss the elimination of
    trade and currency altogether"

    -[communism]…"would enable the free distribution of most or all economic output and the holding of the means of producing this output in common. In this respect communism is differentiated from socialism, which, out of economic necessity, restricts access to articles of consumption and services based on one's contribution.[8]"

  • 3) "So, if you were to compare
    Capitalism, Communism and RBE side by side, Capitalism
    is probably more similar to Marxist communism than
    the RBE is to either."

    -"Communism is a specific stage of socioeconomic development predicated upon a superabundance of material wealth, which is postulated to arise from advances in production technology and corresponding changes in the social relations of production. This would allow for distribution based on need and social relations based on freely-associated individuals.[4][5]"

  • Κ κατι τελευταιο: ο συγγραφέας συγχέει τη δυτικη αντιληψη περι υπαρκτου σοσιαλισμου με την θεωρια του κομμουνισμου:

    "The term "communist society" should be distinguished from the Western concept of the "communist state", the latter referring to a state ruled by a party which professes a variation of Marxism–Leninism.[6][7]"

  • Συμφωνώ περισσότερο μαζί σου παρά με τον αρθρογράφο για το
    συγκεκριμένο θέμα. Παλαιότερα είχα ποστάρει εδώ στο Blog κάτι
    σχετικό, νομίζω πως θα σε καλύψει. Διάβασε το νούμερο 10:
    http://politismosena.blogspot.gr/p/venus-project.html

    Υπάρχουν διαφορές, κυρίως ως προς τη μετάβαση στο νέο αυτό σύστημα
    και το γενικό σύνολο ιδεών. Η οικονομία βάσει πόρων πχ, τουλάχιστον
    όπως εγώ το έχω καταλάβει διαβάζοντας κυρίως για το The Venus Project,
    δε χωρίζει τους ανθρώπους σε τάξεις, μιλά για την ανάγκη ύπαρξης
    κοινής γραμμής όλων μας προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε να αποτελέσουν
    παρελθόν όλες μας οι συγκρούσεις για το κοινό συμφέρον.

  • Θα διαβασω το άρθρο σου και θα επανέλθω, προς το παρον μονο 2 παρατηρήσεις:
    1) η μεταβαση σε μια κομμουνιστική κοινωνια δεν θα χωρίζει τους ανθρωπους σε ταξεις, ο καπιταλισμός ειναι υπεύθυνος για αυτο. Στην κομμουνιστική κοινωνια δεν θα υπαρχουν συγκρούσεις λογω της εξάλειψης των γενεσιουργων αιτιων αυτων.
    2) Δεν εχω καταλαβει τον τροπο με τον οποιο ο συγγραφεας εξηγεί το ΠΩΣ θα γίνει η μεταβαση στη κοινωνια στην οποια αναφέρεται. Αντιθετως, ο Μαρξ παρεχει λεπτομερεις αναφορες στον τροπο αυτο.

    • 1) Η κομμουνιστική κοινωνία ναι δε θα χωρίζει τους ανθρώπους σε τάξεις, όμως η ρητορική που χρησιμοποιείται στα στάδια πριν (μέχρι και σήμερα), το κάνει συνεχώς. Η οικονομία βάσει πόρων δε χωρίζει τους ανθρώπους βάσει τάξης, χρώματος, ιδεολογίας ή οτιδήποτε άλλο. Θεωρεί πως δεν περισσεύει κανείς και πως είναι κοινό μας συμφέρον να δούμε τη Γη ως έναν ενιαίο οργανισμό.
      2) Ο συγγραφέας δεν ανέλυσε καθόλου τη μετάβαση, ήταν ένα κείμενο για το πώς θα είναι η ζωή σε μια οικονομία βάσει πόρων. Για τη μετάβαση έχουν γραφτεί/ειπωθεί αρκετά, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί φυσικά όλους όσους ασχολούνται με την οικονομία βάσει πόρων. Αν σε ενδιαφέρει μπορώ να σου στείλω κάποιο υλικό.

  • Οσον αφορα το αρθρο σου, οντως συμφωνουμε κ λεμε τα ιδια σε αρκετα σημεια, ομως στα παρακατω διαφωνω:
    1) "Ενώ ο Μαρξ δε μπορούσε να δει τις δυνατότητες χρήσης της τεχνολογίας ως υποκατάστατο της κυβέρνησης (έζησε κατά τον 19ο αιώνα)…" Η έννοια της τεχνολογίας κ τον τροπο αλληλεπίδρασης αυτης στην εξελιξη της οργανωσης της ανθρωπινης κοινωνίας αποτελει απο τα κυρια σημεια της θεωρησης του Μαρξ
    2) "Για τον Μαρξ, η δικτατορία του προλεταριάτου ήταν μια ατυχής αναγκαιότητα στον δρόμο που θα οδηγούσε στον κομμουνισμό, έως ότου η τεχνολογία να εξελιχθεί" Εμποδιο δεν ειναι η τεχνολογία για την μεταβαση στη κομμουνιστική κοινωνια κατα τον Μαρξ, αλλα αντιθετα λειτουργεί υπερ αυτης. Εμποδιο στη μεταβαση αλλα κ εν γενει στην εξελιξη της οργανωσης της ανθρωπινης κοινωνιας αποτελει η μικρη ταξη των κεφαλαιοκρατών ελιτ που ελεγχουν τα μεσα παραγωγης και το μεγαλύτερο ποσοστο του κεφαλαιου, καρπωνοντας ετσι τα οποια οφελη υπαρχουν απο τις τεχνολογικες εξελιξεις κ εμποδιζοντας τη διαχυση αυτων στην υπολοιπη ανθρωποτητα
    3) "Χρειάζεται να είσαι σε θέση να παρέχεις στους ανθρώπους επαρκείς πόρους ώστε να εξαλειφθεί η έλλειψη, αλλιώς το νέο σύστημα δεν θα λειτουργήσει." Πως ακριβως θα συμβει αυτο απο τη στιγμη που τα μεσα παραγωγης κατεχονται απο μια μονο ολιγομελη ταξη?
    4) "Το Venus Project χρησιμοποιεί έναν ενημερωμένο, πιο επιστημονικό τρόπο για να πετύχει" Διαφωνω ή τουλαχιστον δεν το εχω μελετησει αρκετα το θεμα ουτως ωστε να εχω αντιληφθεί κάτι τετοιο. Αντιθέτως, ο Μαρξ παρεχει επιστημονικη μεθοδο αναλυσης της δικης του θεωριας

    • Κατ' εμέ, ο μονος τροπος να φτάσουμε στο σταδιο πολιτισμου τυπου 1 κ εν γενει να κατακτησουμε τα αστρα, αποτελει να καταφερουμε να εξελιξουμε την κοινωνια μας περα απο το καπιταλιστικό τροπο οργάνωσης, τοποθετώντας τη διαχείριση των μεσων παραγωγης στα χερια μιας δημοκρατικα εκλεγμενης παγκοσμιας διακυβερνησης η οποια θα αναδιανεμει τα παραγομενα υλικα προς οφελος ολης της ανθρωπότητας

    • Βασικά δεν είναι δικό μου το κείμενο, είναι μετάφραση από μία απάντηση κάποιου άλλου για το θέμα.

      1) Μιλάει για πλήρη αυτοματισμό και για χρήση υπερυπολογιστών για τη διαχείριση όλων των πόρων της Γης και τη λήψη αποφάσεων; Μπορείς να μου στείλεις κάποια πηγή; Δεν το έχω μελετήσει αρκετά.

      2) Άρα λες πως υπήρχε ήδη από τότε η τεχνολογία για απευθείας μετάβαση σε κομμουνιστική κοινωνία; Κι αν ναι από ποια έθνη συγκεκριμένη υπήρχε και γιατί μετά την επανάσταση στη Ρωσία δεν έγινε κάτι τέτοιο κι υπήρξε ανάγκη για μεταβατικό, σοσιαλιστικό καθεστώς;

      3) Η ερώτηση αυτή αφορά τη μετάβαση, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο από μόνο του και θέλει ψάξιμο για να μαζέψω υλικό. Αν όμως σε ενδιαφέρει μπορώ να το κάνω. Προσωπικά θα ήθελα να υπάρχει κάτι πιο στάνταρ/ξεκάθαρο, αλλά είναι αρκετά πολύπλοκο θέμα και αντιλαμβάνομαι πως υπάρχουν άπειροι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν μια μετάβαση σε οικονομία βάσει πόρων όσο καλά σχεδιασμένο και να είναι το μοντέλο μετάβασης.

      4) ΟΚ δεν είμαι σε θέση γνωστικά να συγκρίνω ποιος παρέχει καλύτερα και πιο επιστημονικά τεκμηριωμένα τα στοιχεία για μια μετάβαση, καταρχάς γιατί πολλά πράγματα κρατούνται κρυφά (δε δίνονται στη δημοσιότητα) από το Venus Project και κατά δεύτερο γιατί δεν έχω μελετήσει Μαρξ. Όμως είναι λογικό σε ορισμένα ζητήματα το Venus Project να είναι πιο μπροστά καθώς είναι μεταγενέστερο χρονικά.

    • 1,2 στοιχεια πανω στο τελευταιο,κατι τετοιο δεν εγινε στην ρωσια γιατι ο σοβιετικος μαρξισμος αντιλαμβανεται το οικοδομημα με τετοιο τροπο ωστε ριχνοντας την βαση(κυριαρχη αντιθεση=οικονομικες αντιθεσεις) θα πεσει και το υπολοιπο οικοδομημα(δευτερευουσες αντιθεσεις=σεξισμος,κυριαρχα προτυπα κτλπ),στην πραγματικοτητα δεν ειναι ετσι γιατι δεν μπορεις να λες οτι επειδη ο κοσμος θα εχει να φαει,με καποιον μαγικο τροπο θα μεταλαχτει η κοινωνια σε σοσιαλιστικη
      και κατι ακομα,κανενας δεν ειναι σε θεση να μελετησει ενα τελειο σχεδιο μεταβασης σε σοσιαλιστικο προσανατολισμο τωρα,χρεος μας ειναι να ριζοσπαστικοποιουμε τον κοσμο χωρις να αντιμετωπιζουμε τον εαυτο μας σαν κατι ξεχωριστο απο αυτον και οταν ερθει εκεινη η ωρα να γινει η ανατροπη και ερθουμε σε ρηξη ,τοτε κατα πασα πιθανοτητα το πολιτικο σχεδιο που θα ηγηθει μετα την επανασταση θα ειναι του ρευματος που θα εχει συσπειρωσει τον περισσοτερο κοσμο προεπαναστατικα,αυτα

  • Pingback: 101 χρόνια Ζακ Φρέσκο – Πολιτισμός Τύπου 1()

  • Pandim

    Όπως ιστορικά γνωρίζουμε, από την μη ουσιαστική εφαρμογή του Μαρξιστικού προτύπου για τον Κουμουνισμού αλλά μιας Σοσιαλιστικής απολυτοκρατίας ψευδονοματησμένης και επίσης έχοντας λάβει υπόψιν ότι στην ανθρωπινή κοινωνία η μη σταθερά είναι ο ίδιος ο άνθρωπος , συμπεραίνω τα εξισής

    1. Ένα Μαρξιστικό πρότυπο δεν απαιτεί την παγκόσμια εφαρμογή σε αντίθεση με την RBE που σε μονομερή εφαρμογή για παράδειγμα από την Ωκεανία θα δημιουργούσε ένα σύστημα ναι μεν άρτιο σαν σύστημα πλην δε αυτοαναιρούμενο διότι θα έπρεπε αυτόματα να εξάγει με σκοπό το κέρδος και την επαναγορά από την διεθνή παραγωγή τον ελλείψεων σε άλλη περίπτωση δεν θα είχε την ικανότητα να προσφέρει ισαφθονία στο σύνολο των κατοίκων της.
    2. Ένα globe RBE στην πρώιμη κατάσταση έχοντας την ανάγκη διαχειριστών θα ήταν ένα πρόσφορο έδαφος στην ίδια κλίμακα με τον κουμουνισμό των δεκαετιών του ’20 και τον σταλινισμό του ’30 στα χέρια ενός επιστήμονα η απλός ενός χάκερ .
    3. Μια κοινωνία σε κατάσταση RBE δημιουργεί νέα πρότυπα και ανάγκες που δεν είναι απαιτούμενα σήμερα σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να χρειαστεί ο επαναπρογραμματισμός του συστήματος χωρίς όμως να υπαρχή το ανθρώπινο δυναμικό λόγο του ότι θα έχει πάψει η χρηστικότητα του ,θα μειωθεί η θέληση για εξέλιξη και αναπαραγωγή ειδικά αν η τεχνολογία φτάσει στην δημιουργία της αντιγήρανσής .

    Ίσως αυτή να είναι η επόμενη φάση της εξελικτικής μας ικανότητας
    Ένα είναι σίγουρο
    Ότι το τίμημα της αλλαγής είναι σαν να ξυπνάς και δεν ξέρεις αν ο εφιάλτης ήταν εκεί ή εδώ